FUTBOLU SEVERİM, ÇÜNKÜ!

Kategori: Yazar - Yorum Yazın

Öncelikle futbolu severim, çünkü yalnızca onda olaganüstü bir zevk, heyecan, stres kaygı,  bireysel  ve toplumsal ahlak, sosyal ilişkiler bir bütün oluşturur: Toplumsal yaşamın bütünüdür bu.

Futbola nasıl bakarsanız öyle görürsünüz. Aynı maç veya pozisyon farklı açılardan bakıldığında farklı görünür. Bu nedenle:

– Galibiyetleri severim, çünkü müsabakalara özel bir tat ve anlam yükler.

– Mağlubiyetleri severim, çünkü yalnızlık, abartısızlık, mutluluk arzusu, hüzün demektir.

– Beraberlikleri  severim, çünkü eşitliği hatırlatır.

***

Futbol yöneticilerini severim, çünkü yönetim, organizasyon, liderlik demektir.

– Yıldırım Demirören’i severim, çünkü Futbol Federasyon Başkanlığı yapması olacak iş değil.

– Ali Koç’u severin, çünkü Cebrail mi Azrail mi? Belli değil.

– Ahmet Ağaoğlu’nu severim, çünkü oltadaki balığa yem veriyor.

– Göksel Gümüşdağ’ı severim, çünkü takımı şampiyonluğa oynamasına rağmen az ve öz konuşuyor.

– Fikret Orman’ı severim, çünkü konuşmaları inandırıcı olsa da futbolcularının beyninde olmayan şeyleri yaratma peşinde.

– Mustafa Cengiz’i severim, çünkü kendisine güçlük yaratan şeylerin farkında değil.

– Seyit Mehmet Özkan’ı severim, çünkü Altınordu’yu, Türkiye şartlarına uyarlamadan, çağdaş bir futbol kulübü konuma getirerek yönetsel, sosyal ve kültürel alt yapı oluşturdu.

***

Antrenörleri severim, çünkü bana öğretmenleri hatırlatır. Öğrenmeye giden yolu açarlar.

– Abdullah Avcı’yı severim, çünkü sistem adamı, futbola çok şey katıyor.

– Aykut Kocaman’ı severim, çünkü omurgalı adamdır.

– Emre Aydemir’i severim, çünkü, sadece futbol “B” Antrenörlük belgesi var olmasına rağmen, Türkiye’deki sazanlara kendini “Dünyadaki Tek Türk Futbol Bilim Adamı”, “İngiltere Futbol Federasyonu üyesi”,  “Arsenal’de Antrenör” ve “Spor Psikologu”   diye yutturdu.

– Fatih Terim’i severim, çünkü egosuyla sanki uçuyor.

– Lucescu’yu severim, çünkü saygın insanların aklı ile dalga geçiyor.

– Rıza Çalımbay’ı severim, çünkü gittiğinden daha öteye gitmez.

– Sergen Yalçın’ı severim, çünkü zeki, futbola bakışı çok farklı.

– Şenol Güneş’i severim, çünkü derin sularda seyreder ve batmaz.

– Yılmaz Vural’ı severim, çünkü Fenerbahçeyi çalıştıracak zamanı gelmedi.

***

Futbolcuları severim, çünkü yetenekli, becerili özel insanlardır.

– Eren Derdiok’u severim, çünkü düşünebilmesi için belirli bir düzeyde zihinsel antrenmana ihtiyacı var.

– Burak Yılmaz’ı severim, çünkü akıllı olmakla kurnaz olmak arasındaki farkı bilmiyor.

– Caner Erkin’i severim, çünkü sürekli, kasıtlı ve sistemli küfür eder.

– Cengiz Ünver’i severim, çünkü farklı olduğunu hissettiriyor.

– Emre Belözoğlu’nu severim, çünkü çok yoruldu, yıprandı ama heba olmadı.

– Gökhan Gönül’ü severim, çünkü ayırt edici özelliği hep saygıdır.

– Mert Günok’u severim, çünkü azim ve sabır eseridir.

– Onur Kıvrak’ı severim, çünkü takımını sahiplenmek isterken, kendini unutuyor.

– Volkan Demirel’i severim, çünkü Fenerbahçe kaptanlığının ne olduğunu anlayana kadar futbol yaşamı bitti.

***

Hakemleri severim, çünkü felsefesi hakimlik, adalet, berraklık ve otorite demektir.

– Yusuf Namoğlu’nu severim, çünkü hakemleri cezalandırarak eğitiyor.

– Cüneyt Çakır’ı severim, çünkü yurt dışındaki maçları daha iyi yönetiyor.

– Fırat Aydınus’u severim, çünkü ondan sonra artık onun gibi maç yönetmeyi düşünemez insan.

– Halil Umut Meler’i severim, çünkü samimi, duru ve güvenilirdir.

– Yaşar Kemal Uğurlu’yu severim, çünkü “hakem hatalarına kızıp, hakem olmaya karar verdikten sonra” aynı hataları yapıyor.

Hüseyin Göçek’i severim, çünkü VAR’ı , yok etmesini biliyor..

***

Gazetecileri severim, çünkü yazılar haber, bilgi ve özgürlük demektir.

– Ahmet Çakar’ı severim, çünkü olayları öfkeli ve ölçüsüzce çarpıtır.

– Atilla Türker’i severim, çünkü her yazısı dürüstlüğü hatırlatır.

– Cem Dizdar’ı severim, çünkü halinden memnun değildir.

– Erman Toroğlu’nu severim, çünkü racon keseyin derken, detaya boğulur, analiz yeteneğini kaybeder.

– Mehmet Demirkol’u severim, çünkü ironi ve ciddilik demektir.

– Serdar Çakır’ı severim, çünkü birçok kez yeniden okuyup ilk okumamda aldığım zevki alırım.

***

Sonuç olarak herkesi yazdım sıra kendime geldi:

– Kendimi severim, çünkü ne zaman “hah, şimdi anlıyorum” duygusuna kapıldıysam aslında  hiç bir şey anladığımı  fark ederim!

 


Bu Yazıyı Paylaş! Google+! Pinterest!