PAUL DAWKİNS İLE BENİMDE UFAK  BİR ANIM VAR…

Kategori: Yazar - Yorum Yazın

Teoman Güray

Galatasaray basketbol takımının unutulmaz oyuncularından Paul Dawkins, 61 yaşında  Amerika’da yaşamını yitirdi.

İyi bir basketbol adamı,  gerçek iyi bir insan ve Türk dostu bir Amerikalıyı kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyorum.

Paul Dawkins’in Türkiye’ye gelmesinde o zaman Galatasaray Basketbol Takımı yöneticisi olan Nur Gencer’in büyük katkısı ve emeği vardı. Biliyorum. Oyucu transfer etmek için Amerika’ya gittiğinde nasıl tanıştığını ve nasıl hemen dost olduklarını ve Türkiye’ye gelmeyi para için değil yalnız o ‘‘dosluk’’için  Kabul ettiğini hep anlatır Gencer.

Benim de hem Milliyet, hem sonrasında Güneş gazetelerinde basketbol yazarlığım sırasında yıldız vermekten hiç çekinmediğim bir basketbolcuydu.

Galatasaray’ın  genç oyuncularına çok yardım ettiği için, Onları nasıl iyi basketbol oynamaları gerektiğine yönlendiği için tabii ayrı bir  sevgim vardı. Eh  Cihat Levent’in , Mehmet Altıok’ un  iyi birer basketbolcu olmasında  az mı emeği vardı  bu temiz yürekli adamın..

Benim de  Paul Dawkins ile ufak bir anım var. Anlatmadan geçemeyeceğim.

Beyazıt Lions Kulübü Başkanlığını yaptığım 1988 yılında bir organizasyon yapmayı düşünmüştüm. Rahmetli Osman Solakoğlu   başkandı. Türkiye Basketbol Federasyonu’ndan gerekli izni alınca Lions arkadaşlarıma anlattım. Muhteşem duygulandılar. Basketbol A Milli Takımı ile Türkiye Liginde oynayan Amerikalı basketbolcular arasında  bir maç organizasyonu idi bu. Ve  amacım buradan elde edilecek gelirle  aşır işiten  Vezneciler Engelliler Okulundaki öğrencilere  duyu  aletleri alabilip, hediye etmekti.  Bu büyük maçın öncesinde de  özürlü gençlere basketbol oynatmak vardı hedefte.. Projede görev alan tüm Lions arkadaşlarımla İstanbul’un tarihi Spor ve Sergi Sarayı’ da  9 Şubat 1988 tarihinde erkenden tüm tedbirleri aldık. Hatta gişelere bile arkadaşlarımızın  gözetimde bulunmalarını sağladık. Ben de  kapıdan biletsiz kimsenin girmemesi için zaman zaman kontrol yapıyordum. Bir ara, bir baktım Paul Dawkins kapıda gözüktü ve omzunda çantası ile içeri girdi. Hemen yanına gittim ve kendisinden bilet almasını rica ettim. Şaşırdı.  Bu maçı işitme özürlü çocuklar yararına organize ettiğimiz için, bizim bile içeri bilet alarak girdiğimizi anlatınca Dawkins hemen elini cebine attı ve 10 Dolar uzattı.’’ Yanımda bu kadar var. Bilet için yeter mi?..’’ dedi. Gözleri dolu dolu olmuştu.

Bu dost sporcu unutulur mu?…Ruhu şad olsun. Toprağı bol olsun. Tanrı rahmet eylesin.

mail: teomanguray@gmail.com


Bu Yazıyı Paylaş! Google+! Pinterest!